cerkiew.pl

Tłumaczenie wybranej hymnografii Niedzieli Praojców

przygotował Michał Diemianiuk, 28 grudnia 2019

Tłumaczenie hymnografii: ks. H. Paprocki, za: liturgia.cerkiew.pl

NA WIELKICH NIESZPORACH, do: Panie, wołam do Ciebie, dodajemy trzy stichery zmartwychwstania, trzy Anatoliosa i cztery praojców, ton 8: Prosomion: W Edenie.


Wspominając dzisiaj praojców, wierni, zaśpiewajmy Chrystusowi Wybawicielowi, który wywyższył ich we wszystkich narodach i sprawia wspaniałe cuda jako możny i mocny Pan, i z nich okazał nam jedyną laską mocy nieznającą męża i wybraną przez Boga czystą Marię, z której przyjdzie Chrystus dający wszystkim życie, niewyczerpany pokarm i wieczne zbawienie.

Władco, który wybawiłeś z ognia święte dzieci i Daniela z paszczy lwa, który pobłogosławiłeś Abrahama i Izaaka sługę Twego, i jego syna Jakuba, zechciałeś z ich nasienia stać się takim jak my, aby dawno temu upadłych praojców naszych zbawić krzyżem Twoim i zmartwychwstaniem, rozwiązując śmiertelne więzy, wskrzeszając wszystkich od wieków zmarłych, kłaniających się Tobie Chryste, Królu wieków.

Jak w chłodzie pośród płomieni rosą Ducha radując się chodziły Boże dzieci, tajemniczo w płomieniu przedstawiając Trójcę i wcielenie Chrystusa, i jako mądrzy wiarą ugasili moc ognia, zaś sprawiedliwy Daniel okazał się poskromicielem lwów. Bądź ubłagany modlitwami praojców, Przyjacielu człowieka, Zbawco, wybaw nas z niegasnącego wiecznego ognia i uczyń godnymi królestwa Twego, Panie.

Gdy jak w rosie były w piecu wierne i święte dzieci Twoje, płomienie ogniste tajemniczo opisywały Twoje przyjście z Dziewicy, jako niespalające nam zajaśniały, a sprawiedliwy Daniel i cudowny pośród proroków wyraźnie okazując Twoje Boże przyjście widział, gdzie zostaną postawione trony, Sędzia zasiądzie i popłynie ognista rzeka, z której wybaw nas Chryste dla ich modlitw, Władco.

Chwała, Ton 6. Anatoliosa:

Wysławmy dzisiaj, wierni, wszystkich ojców, którzy byli przed Zakonem, Abrahama miłującego Boga i Izaaka zrodzonego z obietnicy, Jakuba i dwunastu patriarchów, łagodnego Dawida i Daniela proroka pragnień, trzech młodzieńców z nim sławiących, przemieniających ogień pieca w rosę, prosząc Chrystusa Boga wysławionego w świętych swoich o odpuszczenie grzechów.

I teraz. Teotokion pierwszy tonu.

(…)

Stichowna zmartwychwstania.

Chwała. Ton 3. Germanosa:


Przyjdźcie, miłośnicy świąt, w psalmach wysławmy zgromadzenie praojców, Adama Praojca, Henocha, Noego, Melchizedeka, Abrahama, Izaaka i Jakuba, a po Zakonie Mojżesza i Aarona, Jozuego, Samuela i Dawida, a z nimi Izajasza, Jeremiasza, Ezechiela i Daniela, i dwunastu wraz z Eliaszem, Elizeuszem i wszystkich, Zachariasza i Chrzciciela głoszącego Chrystusa, życie i zmartwychwstanie rodzaju naszego.

(…)

Troparion zmartwychwstania.

Chwała, i teraz. Praojcom. Ton 2:


Przez wiarę usprawiedliwiłeś praojców, przez nich już wcześniej z pogan zbierając Kościół. Dumni są z tej chwały ci święci, bowiem z ich krwi pochodzi Owoc błogosławiony, która Ciebie dziewiczo zrodziła. Dla ich modlitw, Chryste Boże, zmiłuj się nad nami.

(…)

NA JUTRZNI, po: Bóg i Pan, troparion zmartwychwstania dwa razy. Chwała, i teraz. Praojcom.

(…)


Po polijeleju hypakoe tonu i katyzma poetycka praojcom, ton 8: Prosomion: Mądrości.

Abrahama, Izaaka i Jakuba, Dawida łagodnego, Jozuego i dwunastu patriarchów wraz z trzema młodzieńcami, którzy zgasili ognisty płomień mocą duchową, wysławmy wszyscy w pieśniach wołając do nich: Radujcie się, którzy zdemaskowaliście oszustwo szalonego króla i módlcie się do Chrystusa, aby dał odpuszczenie grzechów świętującym z miłością świętą pamięć waszą.

(…)

Kanony trzy: zmartwychwstania na cztery, świętych młodzieńców na cztery i praojców na sześć.

Kanon świętych praojców, mający akrostych: "Ojcom wspaniałą chwałę przynoszę teraz". Poemat Józefa. Ton 1 [bez hirmosów]:

Pieśń 1


Przynieśmy śpiew ojcom, którzy przed Zakonem i w Zakonie zajaśnieli, wolę prawą Pana i Władcy zajaśniałemu z Dziewicy dobrze czynili, i teraz cieszą się niezachodzącą Światłością.

Uczcijmy pierwszego Adama, uczynionego ręką Stwórcy, który był praojcem nas wszystkich i w przybytkach niebieskich spoczywa ze wszystkimi wybranymi.

Dary Abla, przyniesione wdzięczną duszą, przyjął Bóg wszystkich i Pan, a zabitego skalaną ręką przeniósł do światłości jako Bożego męczennika.

Teotokion: Usłyszmy Boże słowa, wołające o przyjściu Chrystusa, oto bowiem w grocie rodzi się z Dziewicy nieznającej męża, którego budzące bojaźń zrodzenie czcicielom gwiazd ogłasza gwiazda, która się ukazała.

Pieśń 3

Sławne jest w świecie Seta rozpalenie miłością do Stwórcy, bowiem w nieskalanym życiu i duchowej miłości dobrze przed Nim czynił, i teraz w krainie żywych woła: Święty jesteś Panie.

Ustami, językiem i sercem Henoch cudny miał nadzieję w duchu przyzywać Władcę wszystkich i dobrze żył na ziemi, przeto otrzymał chwałę.

Świętymi słowami wysławmy Enosza, który dobrze czynił przed Bogiem i odszedł w chwale, okazał się lepszym od śmierci, jak jest napisane, bowiem był najszczerszym sługą Bożym.

Teotokion: Teraz oczekiwanie pogan przychodzi z Dziewicy i Betlejem świetliście otwiera zamknięty Eden, przyjmując wcielone Słowo, ciałem spoczywające w żłobie.

Pieśń 4

Chwałę przynieśmy Bogu, czcząc w pieśniach Noego, zaiste będącego sprawiedliwym, okazał się bowiem upiększony we wszystkich przykazaniach Bożych, dobrze czyniąc przed Chrystusem, któremu zaśpiewajmy pieśń, wierni: Chwała mocy Twojej, Panie.

Bóg widział twoje szlachetne i proste zwyczaje, we wszystkim doskonałe, okazał ciebie przywódcą nowego świata, zbawiwszy przez ciebie z potopu nasienie wszelkiego gatunku, jak sam nakazał.

Pobożnie wysławmy w pieśniach Noego, który nieskalanym zachował Boży Zakon i okazał się sprawiedliwym w swoim pokoleniu, w drewnianej arce uratował pokolenia nierozumnych zwierząt, wszystko czyniąc na polecenie Pana.

Wino rozrzewnienia toczy nam pamięć twoja, czczącym ciebie, o błogosławiony Noe, zawsze weseląc serca i dusze nasze, błogosławiących w czystości zwyczaje twoje czcigodne i Boży żywot.

Teotokion: Teraz zbawienie nasze spoczywa w żłobie i jest owinięte pieluszkami jako niemowlę, magowie wschodni królowie przychodzą do Niego, aby zobaczyć Boga i Króla zrodzonego z czystej Dziewicy, i z wiarą pokłonić się z darami.

Pieśń 5

Chwałą Bożą niech będzie uczczony, kto otrzymał ojcowskie błogosławieństwo i przed Bogiem dobrze czynił, będzie zaliczony do zgromadzeń praojców i w krainie żywych radośnie będzie spoczywał.

Jako przyjaciel Boży Abraham stał się godnym ujrzenia dnia Stwórcy swego i napełniony został radością duchową, my zaś czcząc prawość jego rozumu, wszyscy błogosławimy jako Bożego praojca Chrystusa.

Widziałeś, że człowiek może ujrzeć Trójcę i ugościłeś Ją jako przyjaciel, błogosławiony Abrahamie, przeto przyjąłeś nagrodę przedziwnego ugoszczenia, że w wierze będziesz ojcem niezliczonych narodów.

Teotokion: Najdoskonalszy wyniszcza się dla nas w ciele i niemający początku przyjmuje początek, zubaża się bogaty i Słowo Boże spoczywa w żłobie dla zwierząt jako niemowlę, przyzywając wszystkich będących od wieku.

Pieśń 6

Obrazem Chrystusowych cierpień jawnie byłeś błogosławiony Izaaku, prowadzony przez ojca na zabicie, przeto zostałeś pobłogosławiony i sługą Bożym zaiste okazałeś się, i zamieszkałeś ze wszystkimi sprawiedliwymi.

Jakub okazał się najwierniejszym wybrańcem Boga wszystkich, przeto walczył z aniołem i został nazwany „Widzącym rozum Boży”, a śpiąc ujrzał Bożą drabinę, na której szczycie był Bóg, który z miłosierdzia przybrał ciało.

Józef, który lubił posłuszeństwo wobec ojca, został wrzucony do jamy i sprzedany na obraz zabitego i w grobie złożonego Chrystusa, był zarządcą pszenicy dla Egiptu, a jako cnotliwy i sprawiedliwy był prawdziwym królem żądz.

Teotokion: Młode Dzieciątko poznawane jest na ziemi, zawsze będące z Ojcem i Duchem, owinięte pieluszkami, które ziemię otacza mgłami, i spoczywa w żłobie dla zwierząt, przeto teraz radując się obchodzimy przedświęcie zrodzenia bez nasienia.

Pieśń 7

Niech będą opiewani Ananiasz, Azariasz i Mizael z Danielem, którzy wygasili ognisty piec i uśmierzyli wściekłość lwów, zgodnie śpiewając Chrystusowi: Ojców Boże, błogosławiony jesteś.

Hiob najszczerszy, łagodny, dobry, prawy, doskonały i nieskalany strasznie ucierpiał w pokusach i nieopisanych bólach, i nazwany został wybrańcem Bożym, wołając: Ojców Boże, błogosławiony jesteś.

Z wiarą uczcijmy Mojżesza, Aarona i Chura, wysławiając Jozuego i Lewitę świętego, Gedeona i Samsona, i wołajmy: Ojców Boże, błogosławiony jesteś.

Teotokion: Jak przepowiedział prorok, oto Boga w łonie poczęła nieznająca męża i idzie zrodzić w grocie Betlejemu, któremu wszyscy śpiewamy: Ojców Boże, błogosławiony jesteś.

Pieśń 8

Dzisiaj wspominamy czcigodnych ojców, będących od wieków, Adama, Abla, Seta i Noego, Henocha i Enosza, Abrahama, Melchizedeka i Hioba, Izaaka i wiernego Jakuba, wołając: Całe stworzenie niech błogosławi Pana i wywyższa na wszystkie wieki.

Wysławmy piękny w Bogu pułk Bożych ojców, Baraka i Natana, Eleazara, Jozjasza i Dawida, Jeftego, Samuela, który oglądał przyszłość i wołał: Całe stworzenie niech błogosławi Pana i wywyższa Go na wieki.

Pochwałę w pieśniach przynieśmy Bożym prorokom, wysławiając Jozjasza i Micheasza, Sofoniasza i Habakuka, Zachariasza i Jonasza, Ageusza i Amosa, z Abdiaszem Malachiasza, Nauma, Izajasza, Jeremiasza i Ezechiela wraz z Danielem, Eliaszem i Elizeuszem.

Triadikon: Słowami troistymi zaśpiewajmy Najświętszej Trójcy, wierni, Ojcu niemającemu początku, Synowi i prawemu Duchowi Świętemu, jedności trójhipostatycznej, którą sławi wszystko, co oddycha, wołając: Całe stworzenie niech błogosławi Pana i wywyższa na wszystkie wieki.

Teotokion: Przyszedłeś w niewypowiedziany sposób wcielony w dziewicze łono, jako doskonałe niemowlę w grocie, z obfitości łaskawości rodzisz się, Jezu, gwiazda zaś Ciebie z daleka ogłasza czcicielom gwiazd, z wiarą wołającym: Śpiewajcie i wywyższajcie Chrystusa na wieki.

Pieśń 9

Mocą Twoją dawno temu moce uczyniły córy, Panie, Anna i Judyta, Debora, Hulda, Jaela, Estera, Sara, Mariam Mojżeszowa, Rachela, Rebeka i Rut bardzo mądra.

Święcie uczcijmy święte dzieci, albowiem wygasiły piec, wraz z Danielem prorokiem i wszystkimi sprawiedliwymi, którzy wspaniale zajaśnieli przed Zakonem i w Zakonie dobrze czynili przed Tobą.

Najmędrszymi Bożymi prorokami były Abrahamowe wnuki, które w Duchu ogłosiły od Abrahama i Judy zrodzone Słowo Boże, dla ich modlitw, Jezu, ulituj się nad wszystkimi.

Całe stworzenie uświęciło się waszym wspomnieniem i tryumfując wzywa, wołając jako słudzy: Modlitwy wasze zanoście Panu, błogosławieni, prosząc o wieczne dobra dla wysławiających was.

Teotokion: Przyoblókłszy się we mnie przychodzisz z Dziewicy i w grocie rodzi się Słowo Ojca bez pomieszania natur, raduj się, stworzenie, głosami dziękczynnymi wielbiąc Jego najświętsze zstąpienie z miłosierdzia.

(…)

Fotagogikon zmartwychwstania.

Chwała. Praojcom:
Adama wysławmy, Abla, Seta i Henocha, Enosza i Noego, Abrahama, Izaaka i Jakuba, Mojżesza, Hioba i Aarona, Eleazara i Jozuego, Baraka, Samsona, Jefte, Dawida i Salomona.

I teraz. Wielkie Słońce, Stwórca z nieznającej męża Dziewicy, podąża do Betlejem, aby oświecić potomków Adama, przeto cud ogłasza jaśniejąca pamięć praojców.

(…)